پایان بارزانیسم

پایان بارزانیسم

منبع: روزنامه ستاره صبح

نویسنده:نعمت احمدی – حقوق‌دان

از سال ۹۱ و از زمان حمله اول آمریکا در دوران بوش پدر به عراق فضای این کشور آسیایی تغییر کرد. گروه‌ها پشتوانه پیدا کردند، اما با همان شیوه سنتی زمان ملامصطفی بارزانی پیش می‌رفتند و با همان ترکیب و ذهنیت هم حاکمشدند. ولی زمانه تغییر کرده بود. بارزانی خودکشی سیاسی کرد. عصر بارزانی‌ها و عصر قبیله‌گرایی و قومیت‌گرایی که مردم کرد را سال‌هابه‌عنوان گوشت دم توپ نگه داشته بود خوشبختانه تمام شد. زمانی که رفراندوم برگزار شد بر این باور بودیم که این مسئلهیا ما منطقه را به سمت تقابلی شدید می‌برد و منطقه را به خاک‌وخون می‌کشد یا باعث رهایی مردم کرد می‌شود. مردم کرد یک طناب ذهنیت قوم‌گرایی صدساله به پاهایشان بسته بودند و ازاین‌رو توان پرواز نداشتند. تمام شد. ببینید امروز چه اتفاقی افتاده است؟ نه گوران رأیمی‌آورد و نه اتحادیه و نه بارزانی.هیچ‌کدامرأینمی‌آورند و این نسل و نسلی که مانع از اتفاق و اتحاد بودند و نسلی که متأسفانه تا به نفت رسید نشان داد که منافع شخصی به منافع مردم کرد مقدم است تمام شد. به‌باور نگارنده از دیروز خورشید به رنگی دیگر در کردستان طلوع کرده است. مردم کرد چند صباحی دیگر این روز را روز تولد کردستان خواهند دانست. آغازی بر نگاه جدید مردم کرد بر سرنوشت خود و نگاه به خودشان چون این گروه‌ها مانع می‌شدند که مردم کرد نگاهی فراقبیله‌ای و فراگروهی داشته باشند. مردم کرد نتوانستند هویتی ملی و کردی داشته باشند. اجازه نمی‌دادند و نمی‌گذاشتند. این پدرخواندگی‌های سنتی کنار رفت و تولدی نو ایجاد شد. در همین رفراندوم ۴۳ درصد از مردم شرکت نکردند. حتی به باور نویسنده بازی نادرستی با اعداد داشتند. اعداد واقعی را به‌عنوان تفکر زیرخاکی رومی‌آوردند. می‌گفتند ۹۸ درصد از مردم مستقل‌اند. عصر استقلال،آن‌هم با تکیه‌برذهنیت‌های قومیتی، تمام شده است. این برنامه قبیله‌ای متعلق به قرن‌های سوم و دوم هجری و قمری است. پس مردم کجای کار هستند و شایسته‌سالاری کجاست؟ این مسئله به نفع مردم کرد تمام شد. خداوند کردهای زحمتکش را دوست داشت. ثروتی به کردستان رسید، متوجه آن نشدند و مثل ارثیه قومی تقسیم شد. مهندس ادب، نماینده سنندج، با جمعی از نمایندگان کردها به اقلیم رفته بود، زمانی که این رویهبه‌تازگی شکل گرفته بود و اربیل و موسیقی و نوسازیو چه و چه…نظر او را پرسیدم. جواب داد: من ادب شدم. گفتم ادب که هستید.پاسخ داد: از آن‌ها پرسیدم چرا شرکت‌های اسرائیلی و شرکت‌های غربی به اینجا آمده‌اند؟ جواب دادند که ما صدها سال در کوه‌ها دویدیم تا برای مردم نان‌وآب فراهم کنیم، اگر می‌توانستیم این کارها را خودمان می‌کردیم. به نظر نگارندهبافت‌های قومیتی مانع پیشرفت کردها بود. اکنون بسیار خوش‌بینم. مردم ما نگران بودند که اگر کردستان مستقل شود اینجا هم‌چنین حرکتی شروع شود. این ذهنیت ذهنیتی قومی است. آن‌‌ها هویت ملی را در نظر نمی‌گرفتند. اقوام کرد به تاریخ سپرده شدند. دیگر قوم بارزانی و طالبانی و گورانی نیستند. چرا باید قومیت باشد؟

اشتراک مطلب با دوستان :

پاسخ دهید