مسیحی ها در ترکیه امنیت جانی ندارند؛ میتینگ نژادپرستانه ای که وجدان ها را تکان داد!

مسئله قابل توجه در متینگ میدان تقسیم حجم شعارها و پلاکاردهای نژادپرستانه بود توهین و فحاشی های نژادی به ارامنه، تهدید به قتل عام مجدد،جملاتی چون خون در زمین نمی ماند، همه ما “اوگون ساماست” (قاتل هرانت دینک) هستیم،  از جمله شعارهای تکان دهنده ای بود که در این مراسم توجه دوربین ها را به خود جلب کرد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تصویری از میتنگ میدان تقسیم که کمیسیون حقوق بشر مجلس ترکیه را به واکنش واداشت

تصویری از میتنگ میدان تقسیم که کمیسیون حقوق بشر مجلس ترکیه را به واکنش واداشت

پایگاه تحلیلی کردها / ترکیه سال گذشته میلادی را با دردسر همیشگی قتل عام ارامنه به پایان رساند. دولت فرانسه که قبلا مسئله قتل عام یک میلیون و پانصد هزار ارمنی از سوی ترک ها در سال ۱۹۱۵ را به رسمیت شناخته بود، سعی کرد قانونی را در پارلمان به تصویب برساند که به موجب آن انکار قتل عام ارامنه جرم شناخته می شد.

این موضوع در فرانسه و ترکیه با واکنش های منفی زیادی روبرو شد.دولت ترکیه تمام تلاش خود را مصروف داشت تا این طرح از دستور کار مجلس فرانسه خارج شود. در همین راستا عبدالله گل سه بار با “نیکلا سارکوزی” رئیس جمهوری فرانسه تماس تلفنی گرفت که هر سه بار سارکوزی از گفتگو با وی امتناع نمود. در نهایت مجلس فرانسه با تصویت طرح مزبور عزم خود را در پیشبرد هدف خود نشان داد.

 

پلاکارد گروهی که خود را"آتسیزهای جوان" می نامند: "پدر بزرگ های ما قتل عام نکردند، اگر می کردند در دنیا حتی یک ارمنی باقی نمی ماند"!

در همین راستا برخی از احزاب و گروه های سیاسی ترکیه اتحادی در برابر فرانسه و ارامنه به وجود آوردند که در مجلس ترکیه به اتحاد علیه سارکوزی معروف شد. از چهار حزب حاضر در پارلمان ترکیه، احزاب عدالت و توسعه،حزب حرکت ملی و جمهوری خلق به این اتحاد پیوستند. حزب صلح و دموکراسی که در حقیقت نماینده جامعه کرد این کشور است از پیوستن به این اتحاد امتناع کرد. استدلال آن ها این بود که در حالیکه دولت ترکیه قتل عام ۱۵ هزار کرد در درسیم را به رسمیت می شناسد و نخست وزیر نیز بیان داشته است در صورت لزوم به خاطر این قتل عام حاضر به عذرخواهی است، چرا همین دولت مسئله قتل عام ارامنه را به رسمیت نمی شناسد و پوزش خواهی نمی کند؟

از سوی دیگر دولت ترکیه در یک هماهنگی تمام عیار با دولت باکو تصمیم گرفت میتینگ خیابانی بزرگی به مناسبت آنچه که جمهوری باکو از آن به عنوان قتل عام خوجالی یاد می کند، در استانبول برگزار نماید. هدف ترکیه به رخ کشیدن آنچه که آن را جنایات ارامنه در قفقاز می خواند بود. گفته می شود در تراژدی خوجالی حدود ۱۵۰۰ تن از مردم از  اتباع جمهوری باکو به قتل رسیده اند، مردمی که ارتش از آن ها در هنگام جنگ قره باغ حمایت لازم را به عمل نیاورد. مخالفین دولت باکو بر این عقیده اند که ارتش و دولت وقت این کشور با عقب نشینی و در موارد عدیده فرار از برابر ارتش ارمنستان زمینه این حوادث را فراهم کرده است.

 

متن پلاکارد: همه شما ارمنی هستید، همه شما حرام زاده اید

مسئله قابل توجه در متینگ میدان تقسیم حجم شعارها و پلاکاردهای نژادپرستانه بود. توهین و فحاشی های نژادی به ارامنه، تهدید به قتل عام مجدد،جملاتی چون خون در زمین نمی ماند، همه ما “اوگون ساماست” (قاتل هرانت دینک) هستیم،  از جمله شعارهای تکان دهنده ای بود که در این مراسم توجه دوربین ها را به خود جلب کرد.

“تانر آکچام” مورخ ترک و استاد دانشگاه در امریکا معتقد است جامعه ترکیه نمی خواهد حقیقت قتل عام ارامنه را بپذیرد و دولت نیز به این موضوع دامن می زند. از نظر وی نهادهای دولتی این میتینگ خیابانی را ترتیب دادند و سخنرانی و حضور “نعیم شاهین” وزیر کشور ترکیه در این میتینگ تاییدی بر اقدامات و شعارها طرح شده در تجمع از سوی دولت است. وی می گوید اگر در یک مراسم علیه ارمنی ها شعار داده می شود و آشکارا آن ها را حرام زاده می نامند و یا از قاتل هرانت دینک دفاع می کنند و می گویند همه ما قاتل هرانت دینک هستیم، به این معنی است که وزارت کشور که وظیفه حفظ امنیت شهروندانش را بر عهده دارد، چشم خود را بر تعرض به بخشی از آن ها خواهد بست چیزی که در پرونده قتل هرانت دینک تجربه شد!

جامعه مدنی ترکیه نسبت به ترور هرانت دینک روزنامه نگار شهیر ارمنی توسط گروه های پان تورانیست واکنش شدیدی نشان داد. تظاهرات خیابانی

تانر آکچام: اگر در مراسمی با حضور وزیر کشور ارامنه را حرام زاده می نامند و یا می گویند همه ما قاتل هرانت دینک هستیم، به این معنی است که وزارت کشور چشم خود را بر تعرض به بخشی از شهروندان می بینند و امنیت شان را سلب میکند

چندین هزار نفری در دفاع از ارامنه از سوی محافل روشنفکری و تحصیلکرده ترکیه، نشانگر بلوغ بخشی مهمی از این جامعه بود. آن ها در اجتماعات خود پلاکاردهایی را حمل می کردند که بر روی آن این جمله نقش بسته بود: «همه ما ارمنی هستیم، همه ما هرانت دینک هستیم». ولی در میتینگ

ساماست،قاتل هرانت دینک است که در میتینگ تقسیم در حضور وزیر کشور حاضران شعار دادند: "همه ما ساماست هستیم"

تظاهرات میدان تقسیم که بیشتر از سوی قشر نوجوان، جوان و کم سواد جامعه حمایت می شد در پاسخ به جامعه روشنفکری ترکیه این پلاکارد حمل شد: «همه شما ارمنی هستید، همه شما حرام زاده هستید»! چنین واکنشی نشان می دهند که ملی گرایی ترک بیشتر سطوح پایین اجتماعی ترکیه حضور دارد. قشری که ارزش های روشنفکری و جامعه مدنی را قابل اعتناء نمی داند.

در واقع محافل پان تورانیست بزرگداشت تراژدی خوجالی را تبدیل به ابزاری جهت نفرت و نژادپرستی مجدد کردند. در یکی از پلاکاردهای میدان تقسیم که توسط چند نوجوان حمل می شد، نوشته شده بود: «پدر بزرگ های ما قتل عام نکردند، اگر می کردند در دنیا یک ارمنی هم باقی نمی گذاشتند»!

تانر آکچام در گفتگویش با “روزنامه طرف” که امروز منتشر شده است، می گوید در ترکیه مسیحی ها “دیگری” محسوب می شوند و هر نوع بسیج ملی گرایانه حول محور مسلمان –مسیحی به آسانی شکل می گیرد. او می گوید حزب عدالت و توسعه از نژادپرستی حمایت می کند و به ارمنی ها پیام فرستند که اگر بخواهند از طریق اروپا فشار بیاورند، نژادپرست ها و پان تورانیست های داخلی را علیه شان تحریک می کند.

واکنش ترک ها به این تجمع یکسان نبود. فقط برخی از روزنامه های ترکیه مانند روزنامه طرف و رادیکال نسبت به این حادثه حساسیت داشتند.کمیسیون حقوق بشر مجلس ترکیه نیز تصمیم به بررسی و تحقیق در این خصوص گرفته است.

فراخوان دولتی برای شرکت در تظاهرات نژادپرستانه در میدان تقسیم که در سراسر استانبول به وسیله شهرداری و دولت نصب شده بود.

برخی دیگر از شهروندان ترکیه ناخرسندی خود را از چنین شعارها و حرکات غیرعقلاتی پنهان نکردند. زیرا در حالی که قشر دانشگاهی خود موضع خویش را در خصوص بسیاری از مسائل به روشنی و به دور از تنش بیان می دارد، دولت با آوردن اتباعی از جمهوری های تازه استقلال یافته شوروی سابق اجازه می دهد اتباع بیگانه به راحتی در خیابان های استانبول به شهروندان ترکیه اعم از ارمنی و مسلمان اهانت ورزیده و آنها را حرام زاده بنامند.

در حالی که بسیاری از حاضران در این میتینگ از کشورهایی چون جمهوری ترکمنستان،قزاقستان و باکو آورده شده بودند، شهروندان حامی حقوق ارامنه همگی از طبقه تحصیلکرده و آگاه جامعه محسوب می شوند که دید بازتری به جامعه خود و جهان دارند.

 

 

 

 

پایان

پایگاه تحلیلی کردها- ۲۲-۱۲-۱۳۹۰

اشتراک مطلب با دوستان :

پاسخ دهید