مبارزه در مسیر هویت:به انگیزه ۱۰ اسفند سالمرگ ملامصطفی بارزانی

احسان هوشمند| روزنامه ایران: ملامصطفی بارزانی یکی از مهم‌ترین  و صاحب نام‌ترین شخصیت‌های سیاسی و مبارز کرد عراقی  است که در تاریخ معاصر عراق و کردستان عراق دارای جایگاه ویژه‌ای است. جایگاه برجسته ملامصطفی بارزانی در تاریخ معاصر عراق وکردستان عراق چنان پر اهمیت است که مطالعه تاریخ پرفراز و نشیب  عراق معاصر وکردستان عراق  بدون توجه جدی به نقش وی ره به جایی نخواهد برد. بی تردید  بخش بنیادی وقابل ملاحظه‌ای از جنبش سیاسی کردهای عراقی ناشی از فعالیت‌های ملامصطفی بارزانی است. ملامصطفی بارزانی از دوران خردسالی و کودکی درگیر فعالیت‌های سیاسی شد  و به همراه دیگر اعضای خانواده بویژه برادرش شیخ احمد بارزانی در ویرانه‌های عثمانی سابق،یعنی کردستان عراق به فعالیت‌های سیاسی و مبارزاتی روی آورد و در دوره‌ای طولانی یعنی حدود نیم سده رهبری مبارزاتی کردهای عراقی را بر عهده گرفت.
در دوران طولانی مبارزه ملامصطفی بارزانی با دولت‌های حاکم بر عراق،چه در دوره استقرار نظام سلطنتی،چه در دوره حاکمیت چپ‌ها یا ناسیونالیست‌های عرب و نهایتاً بعثی‌ها که عموماً بوسیله کودتا بر اریکه قدرت در عراق نشسته بودند،ملامصطفی بارزانی به همراه یاران و دیگر مبارزان کرد عراقی با فداکاری و سرسختی از حقوق مردم دفاع و در این راه هزینه‌های سنگینی نیز پرداختند. تلاش‌هایی که با تأسیس حزب دموکرات کردستان عراق و نیز گردهم آوردن شمار زیادی از رهبران مبارزاتی کرد عراقی همچون مام جلال طالبانی موجب شد تا روز به‌روز بر دامنه و عمق مبارزات مردم  کردستان عراق افزوده شود و البته این راه دشوار در دوره‌های بعد با هزینه‌های بسیار سنگینی همچون انفال و شهادت بیش از ۱۸۰ هزار کرد عراقی و نیز بمباران شیمیایی حلبچه با تراژدی‌های انسانی روبه‌رو شد.
در دوره حاکمیت چپ‌ها و قاسم  در  مه ۱۹۵۸ مسأله کردهای عراقی با پیدا شدن  راه حلی منجر در حال تبدیل به پایان جنگ و خونریزی بود که  با دخالت نیروهای قدرتمند مخالف در ساختار سیاسی و نظامی عراق این وضعیت دیری نپایید و دوباره جنگ و خونریزی از سر گرفته شد. کودتای خونین نظامی علیه قاسم در سال ۱۹۶۳ موجب شد تا با قتل وی عملاً این راه هم بی‌نتیجه پایان پذیرد.دوران حاکمیت برادران عارف یعنی عبدالسلام و عبدالرحمن هم با ادامه وضع پیشین استمرار یافت.دوره‌ای جنگ و روزهایی آتش بس و گفت‌و‌گو، اما این شرایط هیچگاه به آرامش حقیقی و یافتن راه حلی جامع برای حل مسائل کردستان عراق منجر نشد. با حاکمیت بعثی‌ها و حسن البکر وضعیت جنگی شدت بیشتری گرفت. ملامصطفی و یارانش عرصه را بر بعثی‌های عراق تنگ کرده و در این راه گروه زیادی از پیشمرگ‌های بارزانی  و مردم عادی کشته و مجروح شدند. در این دوره قرارداد ۱۹۷۵ میان شاه با دولت بعثی عراق در الجزایر  عملاً راه مبارزاتی بارزانی‌ها با بعثی‌ها را مسدود کرد و ملامصطفی بارزانی و دیگر اعضای خانواده و حدود ۵۰۰ هزارتن از کردهای عراقی به ایران پناهنده شده و او تا روزهای بیماری و پیش از درگذشت یعنی سال ۱۳۵۷(۹-۱۹۷۸ میلادی) مهمان مردم ایران بود.
نزدیکی شادروان ملامصطفی بارزانی در تمام دوران مبارزاتی به ایران و ایرانیان  آنچنان برجسته بود که بارها از زبان بارزانی شنیده شد هر جاکردی زندگی می‌کند آنجا ایران است. شادروان بارزانی در تاریخ اول مارس ۱۹۷۹ درگذشت.بعد از درگذشت بارزانی جنازه وی به ایران بازگردانده شد و با احترام رسمی و بوسیله چند فروند بالگرد جنازه وی به اشنویه در آذربایجان‌غربی منتقل و به صورت موقت در آن شهر به خاک سپرده شد. آرزوی شادروان بارزانی  سال‌های بعد توسط شاگردان و
یاران  و رهروان ملامصطفی بارزانی  به رهبری آقایان مسعود بارزانی و جلال طالبانی جامه عمل پوشید و مردم اقلیم کردستان عراق اینک با شرایط نوین چشم به راه افق‌های روشن‌تری هستند.

اشتراک مطلب با دوستان :

پاسخ دهید